Το “Εγώ” και το “Έτερον”: Η Φαινομενική Διαίρεση

Το αποκομμένο “εγώ” και το απόμακρο “έτερον” στην πραγματικότητα δεν είναι παρά ψευδαισθητικές διαιρέσεις σε εικονικό επίπεδο μέσα στη συνειδητότητα του αναζητούντος την ταυτότητά του Ατομικού εγώ.

Αντικειμενικά, τόσο οι Εκδηλώσεις των καθοδικών Οντικών-Πνευματικών Υποκλιμακώσεων όσο και οι Κόσμοι με τις ανάλογες υποδομές τους αποτελούν μία Ενιαία Ολότητα, ασύλληπτη στη συνήθη νοητική αντίληψη του ατόμου. Δεν υπάρχει γεγονός ολοκληρωτικής διαίρεσης – τα πάντα είναι συνδεδεμένα με ορατά ή αόρατα νήματα υλοενεργειακής, ψυχικής και Πνευματικής υφής και, φυσικά, μόνον σε ολοδιάστατη θεώρηση διαισθητικής ή ενορατικής, υπερβατικής αντίληψης μπορεί να συλληφθεί “κάτι” από αυτήν τη μεγαλειώδη Πραγματικότητα.

Η τμηματοποιημένη “απόδοση” της εικόνας του εαυτού και του κόσμου είναι προϊόν αντίληψης εγκλωβισμένης στις περιορισμένες εικονικές και περιγραφικές ικανότητες του φυσικού εγκεφάλου, εξαιρετικά χρήσιμες για την επιβίωσή μας στο υλικό επίπεδο, ελλιπείς όμως και ανεπαρκείς για τη βαθύτερη διερεύνηση και βιωματική κατανόηση της Ολότητας. Φυσικά, όσο το άτομο εξελίσσεται συνειδησιακά, και ο εγκέφαλος, αυτό το βιολογικό όργανο διαχείρισης της πληροφορίας, ανταποκρίνεται ανάλογα στο πλαίσιο των δυνατοτήτων του, καθώς ενεργοποιούνται κέντρα και λειτουργίες υπέρτερης αντίληψης, που σήμερα ο συνήθης μέσος άνθρωπος δεν έχει στη διάθεσή του.

Η Μεγάλη Ενότητα των Πάντων είναι παρούσα και ζώσα, εκείνο που ο άνθρωπος αναζητά το έχει ήδη, είναι ήδη, κολυμπά μέσα σε αυτό, πέρα από κάθε φαντασία. Η συνειδητοποίηση και η συγκλονιστική ανακάλυψη αυτής της Ολόφωτης Πραγματικότητας διαδραματίζεται μέσα στην υπέρτατη “περιπέτεια” της Οντικής Εκδήλωσης.

[Κείμενο του Ιωάννη Συλλαϊδή, υπευθύνου των εκδόσεων «Πύρινος Κόσμος», από το βιβλίο του «Ο Δρόμος της Γαλήνιας Αναζήτησης»]

123